История театра

Navigation Menu

Сны аб Беларусі

Сны аб Беларусі

Posted in Беларускі Рэпертуар, Белорусский театр | Нет комментариев

Драма ў 2-х дзеях паводле п’есы “Калыска чатырох чараўніц” У спектаклі выкарыстаны вершы, урыўкі з паэм Янкі Купалы“Яна і Я”,

“На куццю”, “Сон на кургане”, “Адвечная песня”, “На папасе”, драмы “Раскіданае гняздо”

Спектакль па творах Янкі Купалы і Уладзіміра Караткевіча прысвячаецца юбілею славутага беларускага песняра Янкі Купалы. Аўтар інсцэніроўкі і рэжысёр-пастаноўшчык — вядомы беларускі рэжысёр Уладзімір Савіцкі, знаёмы па пастаноўках на сцэне Купалаўскага тэатра “Балада пра каханне” паводле В.Быкава, “Беларусь у фантастычных апавяданнях” Я.Баршчэўскага, “Дзікае паляванне караля Стаха” У.Караткевіча і іншых.

У аснове сюжэтнай лініі спектакля прапанова прасачыць працэс творчага станаўлення паэта, нараджэння сапраўднага генія. Перад гледачом паўстаюць усе найбольш значныя падзеі і персанажы жыцця Янкі Купалы з дзяцінства і да сталасці, якіх ён бачыць у сне ў сваю апошнюю ноч. У форме сноў галоўнага героя падаюцца разважанні аб адносінах творцы з народам, часам і ўладай.

У спектаклі занята большая частка трупы тэатра імя Янкі Купалы. Прэм’ера спектакля на Вялікай сцэне тэатра плануецца на прыканцы чэрвеня. Гледачы, прыхільнікі Купалаўскай сцэны, якія прыйдуць на прэм’еру, сустрэнуцца з выдатнымі майстрамі беларускага тэатра: народным артыстам СССР і БССР Г.Аўсяннікавым, народнымі артыстамі Беларусі Г.Гарбукам і А.Памазанам, заслужанымі артыстамі Рэспублікі Беларусь З.Белахвосцік, А.Падабедам, таленавітай творчай моладзю, добра вядомай па кіно і тэлебачанню: Г.Хітрык, Ю.Шпілеўскай, С.Чубам, Р.Падалякай, А.Паўлавым і іншымі.

Ролю Янкі Купалы ў маладосці выконвае Міхаіл Зуй, у сталасці – Аляксандр Падабед.

Далее

ТРУПА

ТРУПА

Posted in Беларускі Трупа, Белорусский театр | Нет комментариев

Маляўскі Георгій Рафаілавіч

Нарадзіўся 16.10.1946. Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь. Працуе ў тэатры з 1971 года. Сярод роляў: Паштмайстар Шпекін (“Рэвізор” М.Гогаля), Антоніо (“Бура” У.Шэкспіра), Ферчайльд (“Што той салдат, што гэты” Б.Брэхта), Клеонт (“Тарцюф” Ж.-Б.Мальера), Бургамістр (“Дракон” Я.Шварца), Цесць Худзякова (“Характары” В.Шукшына), Ксяндзоў (“Апошні шанц” В.Быкава), Малюцін (“Апошні журавель” А.Дударава, А.Жука), Старо (“Пакуль не сцямнела” У.Дазорцава), Іван (“Там і тут” Д.Кавачэвіча), Папскі нунцый (“Напісанае застаецца” А.Петрашкевіча), Міхалка (“Ажаніцца – не журыцца” бр.Далецкіх, М.Чарота), Доктар Магнуш (“Гаральд і Мод” К.Хігінса, Ж.-К.Кар’ера), А.А. (“Эмігранты” С.Мрожака), Тулій Ротунд (“Ромул Вялікі” Ф.Дзюрэнмата), Ян Дабровіч (“Ідылія” В. Дуніна-Марцінкевіча), Рэбэ (“Памінальная малітва” Р.Горына), Алясьніцкі (“Князь Вітаўт” А.Дударава), Каталіцкі свяшчэннік (“Тутэйшыя” Я.Купалы), Эгей (“Сон у чарадзейную ноч пасярэдзіне лета” У.Шэкспіра), Радзівіл Чорны (“Чорная панна Нясвіжа” А.Дударава), Доктар Эмет (“Дзіўная місіс Сэвідж” Дж.Патрыка), Кантралёр (“Адчыніце Кантралёру! А.Несіна).



Малчанаў Аляксандр Яраслававіч

Нарадзіўся 26.10.1974. Працуе ў тэатры з 1999 года. Сярод лепшых роляў: Кароль Марка (“Трыстан ды Ізольда” С.Кавалёва), Дзяметрый (“Сон у чарадзейную ноч пасярэдзіне лета” У.Шэкспіра), Сіман (“Брат мой, Сіман…” А.Казанцава), Буланаў (“Лес” А.Астроўскага), Чалавек (“Барух-Эмануэль” Дзм.Плакса), Джэфры (“Дзіўная місіс Сэвідж” Дж.Патрыка), Вільгельм (“Князь Вітаўт” А.Дударава), Янка Здольнік (“Тутэйшыя” Я.Купалы), Сымон (“Сымон-музыка” Якуба Коласа).



Манаеў Віктар Сяргеевіч

Нарадзіўся 07.08.1958. Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь, лаўрэат Дзяржаўных прэмій СССР і Рэспублікі Беларусь. Працуе ў тэатры з 1980 года. Сярод лепшых роляў: Іван (“Плач перапёлкі” І.Чыгрынава), Салдат (“Бераг” Ю.Бондарава), Дружынні (“Закон вечнасці” Н.Думбадзе), Славік (“Апошняе спатканне” А.Галіна), Сын (“Тая, якая сама па сабе блукае” Р.Кіплінга), Хлестакоў (“Рэвізор” М.Гогаля), Янка (“Наш Купала” І.Чэркаса), Валодзя (“Шлях” А.Рэмеза), Мікіта (“Ажаніцца – не журыцца” бр.Далецкіх, М.Чарота), Кай (“Снежная каралева” Г.-Х.Андэрсена), Валерыо (“Валенсіянскія вар`яты” Лопэ дэ Вегі), Генка (“Брама неўміручасці” К.Крапівы), Пецька, Юрка (“Характары” В.Шукшына), Веставы (“Зоркі вечныя” М.Бора), Лёнька Адуванчык (“Радавыя” А.Дударава), Крумкач (“Тры Іваны – Тры браты” А.Вольскага), Жадаў (“Даходнае месца” А.Астроўскага), Андрэйка (“На Мінск!” І.Мележа), Валодзька (“Трыбунал” А.Макаёнка), Арыэль (“Бура” У.Шэкспіра), Гаральд (“Гаральд і Мод” К.Хігінса, Ж.К.-Кар`ера), Пісар (“30 дзён Кашчэя Бессмяротнага”Э.Успенскага), Міша (“Дзеці сонца” М.Горкага), Валер (“Тарцюф” Ж.-Б.Мальера), Сяргей Прадкін (“Надзея Путніна” І.Малеева), Генрых (“Дракон” Я.Шварца), Андрэй (“Страсці па Аўдзею” У.Бутрамеева), Фёдар (“Памінальная малітва” Р.Горына), Іванька-дурань (“Царэўна-жабка” Г.Сакаловай), Мікіта Зносак (“Тутэйшыя” Я.Купалы), Ромка (“Вежа” А.Дударава, У.Някляева), Апаліон (“Ромул Вялікі” Ф.Дзюрэнмата), 1-шы салдат (“Цынкавыя хлопчыкі” С.Алексіевіч), Хвядоцік (“Тры сястры” А.Чэхава), Стражнік (“Дом на мяжы” С.Мрожака), Пурсаньяк (“Нежанаты мнагажэнец, альбо Залёты пана дэ Пурсаньяка” Ж.-Б.Мальера), Ян Губач (“Ідылія” В.Дуніна-Марцінкевіча), Дон Жуан (“Дон Жуан вяртаецца з вайны” О.Хорвата), Буланаў (“Лес” А.Астроўскага), Норман (“Касцюмер”, Р.Харвуда), Слуга, Фольрад, Сусед (“Інтымны тэатр Еўсцігнея Міровіча” Е.Міровіча), Аснова (“Сон у чарадзейную ноч пасярэдзіне лета” У.Шэкспіра), Ісідара (“К’ёджаўскія перабрэхі” К.Гальдоні), Ганібал (“Дзіўная місіс Сэвідж” Дж.Патрыка), Яе брат (“С.В.” паводле “Вішнёвы сад” А.Чэхава), Манілаў (“Чычыкаў” М. Гогаля), Дзед Жабрак (“Сымон-музыка” Якуба Коласа).



Мілаванаў Аўгуст Лазаравіч

Нарадзіўся 16.06.1937. Народны артыст Беларусі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь. Працуе ў тэатры з 1962 года. Сярод лепшых роляў: Тата, Гаспадар (“Зацюканы апостал” і “Святая прастата” А.Макаёнка), Арэшкін (“Крыніцы” паводле І.Шамякіна), Марцін Лютэр (“Напісанае застаецца” А.Петрашкевіча), Нейгаўз (“Канстанцін Заслонаў” А.Маўзона), Доктар Маер (“Апошні шанц” В.Быкава), Осіп (“Рэвізор” М.Гогаля), Кудраш (“Навальніца” А.Астроўскага), Дэ Манлюкар (“Лесвіца славы” А.Скрыба), Зурыко (“Я, бабуля, Іліко і Іларыён” Н.Думбадзе і Р.Лордкіпанідзе), Герастрат (“… Забыць Герастрата!” Р.Горына), Шындзін, Айзатулін (“Мы, што ніжэй падпісаліся”, “Пратакол аднаго пасяджэння” А.Гельмана), Міхай Груя (“Святая святых” І.Друцэ), Гелі Гэй (“Што той салдат, што гэты” Б.Брэхта), Аляксандр Амількар (“Месье Амількар, альбо Чалавек, які плаціць” І.Жаміяка), Макарэл (“Зоркі вечныя” М.Бора), Ромул (“Ромул Вялікі” Ф. Дзюрэнмата), Шчасліўцаў (“Лес” А.Астроўскага), Тэўе (“Памінальная малітва” Р.Горына), Арцэбіскуп (“Князь Вітаўт” А.Дударава), фон Вальтэр (“Каварства і любоў” Ф.Шылера), Плюшкін (“Чычыкаў” М. Гогаля).



Міронава Тамара Васільеўна

Нарадзілася 3 лютага 1950 года. У 1973 годзе паступіла на працу ў Магілёўскі абласны тэатр імя В.Дуніна-Марцінкевіча, у 1988 годзе рэжысёрам М.Труханам была запрошана ў Мінск у тэатр “Дзе-Я?”, с 2000 г. працавала ў тэатры “Вольная сцэна” пры СТД. У тэатры імя Янкі Купалы з 2001 года. Выконвае ролі ў спектаклях “Эрык XIV” А. Стрындберга (Маці Ёрана Персана), “Паўлінка” Я.Купалы (Агата, Адэля), “Ажаніцца-не журыцца” бр.Далецкіх, М.Чарота (Дар’я), “Адчыніце Кантралёру! Азіса Несіна (Галя). На фестывалі ў г.Эдзінбурге /Шатландыя/ ў 1995 г. была адзначана ў прэсе як лепшая актрыса ў фармаце тэатраў малых форм; у 2002 г. была адзначана прызам за лепшую жаночую ролю на фестывалі нямецкай драматургіі; у гэтым жа годзе ў беларускай прэсе Т.Міронава названа актрысай года і узнагароджана Дыпломам “За высокія творчыя дасягненні і значны ўклад у тэатральнае мастацтва Беларусі”.



Міхневіч Юльяна Уладзіміраўна

Нарадзілася 03.07.1975. Працуе ў тэатры з 1998 года. Сярод лепшых роляў: Аўгіння (“Ажаніцца – не журыцца” бр.Далецкіх, М.Чарота), Сялянка (“Ідылія” В.Дуніна-Марцінкевіча), Дзяўчына (“Князь Вітаўт” А.Дударава), Аляксандра (“Парфён і Аляксандра” М.Манохіна), Глорыя (“Лэдзі Кронкі і мышы” Дж.Патрыка), Таня (“Піраміда Хеопса” Ю.Ломаўцава), Юлія (“Смак яблыка” А.Дзялендзіка), Фея (“Сон у чарадзейную ноч пасярэдзіне лета” У.Шэкспіра), Паўлінка (“Паўлінка” Я.Купалы), Ліпачка (“Свае людзі – паладзім” А.Астроўскага), Міс Вілі (“Дзіўная місіс Сэвідж” Дж.Патрыка), Ахмістрыня (“Дзікае паляванне караля Стаха” У.Караткевіча), Жонка пракурора, Дама (“Чычыкаў” М.Гогаля), Іра (“Маэстра” М.Ладо).

Далее

РЭПЕРТУАР тэатрa

РЭПЕРТУАР тэатрa

Posted in Беларускі Рэпертуар, Белорусский театр | Нет комментариев

ГАЛОЎНАЯ СЦЭНА

Ажаніцца – не журыцца
Афрыка
Вечар
Дзіўная місіс Сэвідж
Івона, прынцэса Бургундская
Ідылія
Каханне ў стылі барока
КІМ
Макбет
Маэстра
Памінальная малітва
Парфён і Аляксандра
Паўлінка
Ромул Вялікі
С.В.
Смак яблыка
Снежная каралева
Сымон-музыка
Таполевая завея
Тутэйшыя
Чорная панна Нясвіжа
Чычыкаў
Эрык ХIV
Я не пакіну цябе
Вольга
Сны аб Беларусі

МАЛАЯ СЦЭНА

Адчыніце Кантралёру!
Балада пра каханне
Беларусь у фантастычных апавяданнях
Варшаўская мелодыя
Востраў Сахалін
Дзікае паляванне караля Стаха
Саламея
Апельсінавае віно
Маці

Далее

Государственный театр кукол

Государственный театр кукол

Posted in Белорусский театр | Нет комментариев

Театр был официально открыт в 1938 году. В сентябре была первая премьера – это было представление «По щучьему велению». В 1939 году в театре была поставлена белорусская сказка «Дед и журавль» Виталия Вольского. Михаил Бабушкин был художественным руководителем театра на протяжении 1940-1947 годов. В это время было поставлено много классических произведений, среди них – «Сказка о попе и работнике его Балде» Пушкина и «Каштанка» Чехова.

Театр не работал во времена Великой Отечественной войны. Свою работу театр возобновил в 1944 году. Коллектив театра в 1950 году переехал в Минск. Коллективом руководил Аркадий Аркадьев, который поддался влиянию натурализма, но это течение быстро себя исчерпало. В 1956 году театр начал возглавлять Анатолий Лелявский, который занимался расширением актерских и постановочных приемов, в спектаклях использовались различные кукольные системы: марионетки, планшетные и тростевые куклы.

В середине 60-х в театр получил возможность работать в одном из залов кинотеатра. Театр получил возможность ставить крупные произведения. Также ставились экспериментальные спектакли. Спектакли сочетали в себе свободу выбора выразительных средств и традиции, к тому же труппа постоянно стремилась к совершенству, поэтому театр стал одним из ведущих в стране.

В 70-е годы на сцене начали ставить спектакли белорусских писателей С. Климович, П. Макаля, А. Вертинского и многих других. В репертуаре начали появляться спектакли по произведениям зарубежных писателей. Алексей Лелявский начал возглавлять театр в 1986 году. Продолжались поиски в искусстве кукольников. В спектаклях того времени переплетались пантомима, музыкальный, кукольный и драматический театры.

Главная задача театральной труппы – создание детского репертуара, но сейчас театр начинает работать для зрителей различных категорий. Эти задачи решают с помощью различного драматического материала. В последнее время очень часто ставят произведения классической драматургии. Самая трудная театральная проблема – постановка классических произведений. Переводить драматические и литературные произведения на язык кукол еще тяжелее.

Европейскую известность театру принесло участие в различных международных фестивалях кукольных театров в Хорватии, Украине, России, Франции, Словении, Польше, Германии, Бельгии, Беларуси и Болгарии.

На сегодняшний день Государственный театр кукол является одним из самых популярных в стране. Спектакли подтверждают творческий энтузиазм и профессиональную зрелость коллектива.

Далее